Εξερευνητική Αποστολή στον Βασαρά Λακωνίας - 17-18/4/2010

Η ομάδα

τα ίχνη της καταβόθρας

σκέπαστρο της στάνης

σπήλαιο Ντούμα στο φαράγγι

το σπήλαιο Ντούμα στο φαράγγι απο ψηλά

Σπήλαιο του Αντάρτη


Ύστερα από αίτημα κατοίκων της περιοχής στην Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία, αναλάβαμε την αποστολή στο χωριό Βασαράς Δήμου Οινούντος Λακωνίας . Ακόμα και όταν φτάσαμε στο όμορφο χωριό στα 660 μ. υψόμετρο δεν είχαμε ξεκαθαρίσει πλήρως για ποιο ακριβώς σπήλαιο είχαμε ταξιδέψει ως εκεί. Οι πληροφορίες πολλές αλλά με όσους κατοίκους ήρθαμε σε επαφή, τόσες ήταν και οι περιγραφές για το σπήλαιο. Αυτό συνέβη τελικά γιατί κανείς δεν αναφερόταν στο ίδιο σπήλαιο...

Ξεκινήσαμε λοιπόν ερευνώντας την περιοχή μιας καταβόθρας την οποία οι παλαιότεροι θυμούνταν με στόμιο και βαραθρώδη είσοδο. Εντοπίζοντας την περιοχή διαπιστώσαμε πως το στόμιο γίνεται αντιληπτό ως καθίζηση του εδάφους αλλά παρ'όλα αυτά έχει φράξει από φερτά υλικά . Τα νερά των γύρω χωραφιών συνεχίζουν να στραγγίζουν στο σημείο αυτό.

Δεύτερο σημείο έρευνας ύστερα από περπάτημα σε δύσβατο και λογκωμένο μονοπάτι είναι ένα μεγάλο σκέπαστρο που είχε χρησιμοποιηθεί ως στάνη. Οι ενδείξεις μέχρι στιγμής είναι απογοητευτικές ...

Επισκεπτόμαστε άλλο ένα σπήλαιο γνωστό ως ''Σπήλαιο Ντούμα'', μέσα στο φαράγγι. Αποτελείται από δύο επίπεδα (ορόφους) με δύο μεγάλες αίθουσες και αν και ήταν γνωστό από τους κατοίκους δεν είχε ερευνηθεί μέχρι το τέλος του.Ο διάκοσμος του αρκετά ενδιαφέρον αλλά η είσοδος του μέσα στην κατάφυτη πλαγιά ήταν αυτή που μας ενθουσίασε.

Τα καλύτερα όμως έρχονται στην συνέχεια. Ο Κος Μιχάλης Σακελλάρης ποιμένας στην περιοχή μας οδηγεί στο πρώτο ανεξερεύνητο βάραθρο ύστερα από περπάτημα μίας ώρας χωρίς μονοπάτι. Το βάραθρο των 20 μ. μας οδηγεί σε μία στενόμακρη αίθουσα με λίγο στολισμό και στο τέλος αυτής έπειτα από ένα απότομο κατέβασμα σε μια δεύτερη αίθουσα με ξηραμένη λάσπη, σημάδι πως υπάρχει έντονη σταγονοροή ή αποστράγγιξη υδάτων.

Το σπουδαιότερο όμως εύρημα αφού ''αντιστάθηκε'' στο να βρεθεί την πρώτη μέρα, εντοπίζεται από τον Κο Φλώρο, κτηνοτρόφο της περιοχής, και μαρκάρεται για να οδηγηθούμε εκεί την επόμενη. Πρόκειται για ένα βάραθρο περίπου 12μ. σε υψόμετρο 1104μ. την ''Τρύπα του Αντάρτη'' . Το σπήλαιο αναπτύσεται προς δύο κατευθύνσεις αλλά μόνο η μία συνεχίζει. Μάλιστα η κατεύθυνση που δίνει την συνέχεια του σπηλαίου τείνει να φραχθεί από φερτά υλικά. Δεν ολοκληρώσαμε την εξερεύνηση του σπηλαίου αλλά για την συνέχειά της απαιτείται διάνοιξη μικρής έκτασης σε κάποιο σημείο, εργασία που θα πραγματοποιηθεί στην επόμενη αποστολή. Στην περιοχή εντοπίστηκαν πολλές καρστικές μορφές αλλά προέκυψαν και άλλες πληροφορίες για σπήλαια από κατοίκους. Με βεβαιότητα θα επιστρέψουμε για περαιτέρω έρευνες σύντομα.Στην αποστολή συμμετείχαν οι : Άλκης Πετράκης,Βασίλης Γιαννούτσος, Ολιβιέ Κάντερλι, Νατάσσα Κατσελη, Άννα Μαστοράκη, Δημήτρης Αντωνόπουλος. Να ευχαριστήσω θερμά τους Γιώργο Γαλάνη, Στάθη Φλώρο και Παναγιώτη Φουρτούνη για τη συντροφιά στο βουνό και την εγκάρδια φιλοξενία τους.

Σπήλαιο των κεραμικών Αριδαίας- 20-21/3/2010

Ξεκλέβοντας λίγο χρόνο από τα σεμινάρια του ΤΟ.Τ.ΒΕ της ΕΣΕ επισκεφτήκαμε ένα όμορφο σπήλαιο κρυμμένο στην πλαγιά, πάνω από την όχθη του ποταμού. Όμορφες εικόνες φύσης με κάδρο τις εισόδους του σπηλαίου, αλλά και μικροί φτερωτοί κάτοικοι σε ένα χώρο που αποικήθηκε στα πρωτο'ι'στορικά χρόνια...

Ορυχεία βωξίτη-14/02/10

Η πρώτη απόπειρα για να βρεθεί η κεντρική είσοδος του ορυχείου έγινε την προηγούμενη εβδομάδα. Η έντονη βροχόπτωση τελικά δεν μας πτόησε, και ύστερα από πολύωρη έρευνα εντοπίσαμε την είσοδο και αποφασίσαμε την εν λόγω αποστολή.
Η κατάσταση του ορυχείου είναι δραματική και εκτίμησή μου είναι πως σε λίγο καιρό δεν θα είναι επισκέψιμα ούτε τα πρώτα τμήματά του. Αν και δεν έχουν περάσει πάνω από 30 χρόνια που σταμάτησε η λειτουργεία του οι καταρρεύσεις είναι υπαρκτές παντού, κυρίως λόγω του σεισμού του 99'. Είναι αλήθεια βέβαια πως η υποστήριξη των στοών είναι τόσο πρόχειρα φτιαγμένη που ούτε σε αρχαίες κατασκευές δεν συναντάται κάτι παρόμοιο... Όλα φυσικά στον βωμό του κέρδους του επιχειρηματία.
Προχωρήσαμε αρκετά τόσο σε μήκος όσο και σε βάθος αλλά κύριο μέλημά μας ήταν η φωτογράφηση των ομολογουμένως σπάνιων "ευρημάτων". Η διακοπή της λειτουργίας του ορυχείου έγινε απότομα με αποτέλεσμα μηχανήματα, εργαλεία και αντικείμενα των εργατών να παραμείνουν άθικτα όπως ήταν και την τελευταία ημέρα εργασίας.
Οι εικόνες και το νοερό ταξίδι στον χρόνο μας ενθουσίασαν...

Συμμετείχαν : Νατάσσα Κατσέλη, Άλκης Πετράκης, Αντωνόπουλος Δημήτρης

Εν εξελίξει....14-15/11/09

Σπήλαιο Δρακονέρας-30/08/09

Ένα σπήλαιο με έντονο λαογραφικό αποτύπωμα όπως μαρτυρά και το όνομά του. Στο σπήλαιο κατοικούσε σύμφωνα με την παράδοση κάποιος δράκος, ενώ κατά την αρχαιότητα εως και πιο σύγχρονες εποχές το νερό του σπηλαίου χρησιμοποιείτο από τους κατοίκους.

Ξεκινώντας κάπως αργά στην διάρκεια της μέρας ο Φάνης Έλληνας, ο Θανάσης Ξανθόπουλος και ο γράφων βρέθηκαν να κουβαλούν τα υλικά για την κατάβαση και υποβρύχια εξερεύνηση του σπηλαίου. Το υποβρύχιο τμήμα του σπηλαίου εξελίσσεται προς δύο αντίθετες κατευθύνσεις. Η είσοδος στην μία από αυτές είναι πραγματικά στενή και τα καταδυτικά υλικά μετά βίας περνούν ενώ η ορατότητα είναι πολύ περιορισμένη.
Άλλη μια σπηλαιολογική ¨εκρεμμότητα ¨ είχε λάβει τέλος χαρίζοντάς μας ικανοποίηση και γνώση .

Οι φωτογραφίες είναι του Θανάση Ξανθόπουλου.

Παγκόσμιο Συνέδριο Σπηλαιολογίας: Kerrville - Texas, 19-26/07/09

Στις 17 Ιουλίου έφτασα στο San Antonio όπου και παρέμεινα μέχρι τις 19 του μηνός. Η πόλη είναι απρόσμενα ασφαλής και μπορείς να κυκλοφορείς άνετα ακόμα και βραδυνές ώρες. Το ποτάμι του San Antonio δίνει χρώμα στην πόλη και αξίζει η πανέμορφη βόλτα παράλληλα στις όχθες του, η Paseo del Rio ( riverwalk ).

Στο Kerrville έφτασα με λεωφορείο και αμέσως αντιλήφθηκα πως βρίσκομαι σε μια μικρή επαρχιακή κωμόπολη όπου θα έχω πρόβλημα μετακίνησης... Οι αποστάσεις ήταν πραγματικά μεγάλες για να περπατηθούν, ιδιαίτερα με τις θερμοκρασίες που επικρατούσαν. Μου φάνηκε ακόμα περίεργο πως δεν υπήρχαν Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και όλοι ¨βολεύονταν¨ με τα τεράστια pick-up ή με τα θηριώδη τετρακίνητα ΙΧ τους.

Ο χώρος όπου πραγματοποιήθηκε το συνέδριο (τέταρτο παγκόσμιο που συμμετείχα) ήταν το πανεπιστήμιο Schreiner που βρισκόταν λίγα μίλια έξω από την πόλη. Η οργάνωση του συνεδρίου ήταν σε πολύ υψηλό επίπεδο. Το φαγητό ήταν τυπικά αμερικάνικο κάτι που προσωπικά δεν με ενόχλησε καθόλου. Σχεδόν όλοι που συμμετείχαν (ακόμα και οι οδηγοί των vans για τα ξενοδοχεία) ήταν εθελοντές σπηλαιολόγοι από διάφορα μέρη των ΗΠΑ. Φιλικότατοι, φιλότιμοι και πρόθυμοι όλοι μου άφησαν πολύ καλή εντύπωση.

Οι εργασίες, οι συναντήσεις και τα workshops πολλά ,κάποια όμως έδιναν πραγματικά "συμπυκνωμένη" γνώση. Ίσως το σημαντικότερο που αποκόμισα είναι πως κατάλαβα, αυτή την φορά σε βάθος, ότι στο εξωτερικό το επίπεδο της σπηλαιολογίας και όλων των δραστηριοτήτων που αυτή εμπεριέχει είναι πολύ προωθημένα και γίνονται πραγματικά "Μεγάλα Πράγματα". Λυπηρό το ότι στην Ελλάδα οι τάχα μπροστάρηδες και ειδικοί δεν έχουν ιδέα τι γίνεται έξω από την Ψωροκώσταινα (ή μήπως ξέρουν και απλά αρκούνται στην μετριότητά τους;) . Τα στοιχήματα μπαίνουν με τον ίδιο σου τον εαυτό για να γίνεις καλύτερος και όχι παραφυλώντας πίσω από την πόρτα για να βάλεις τρικλοποδιά.

Με τα άλλα μέλη της ΕΣΕ τον Μάρκο Βαξεβανόπουλο και την Κωνσταντίνα Αρετάκη καθώς και με τον Δρ. Νίκο Πουλιανό της Ανθρωπολογικής Εταιρείας όπως ήταν φυσικό γίναμε μια παρέα.

Η παρέα θα είναι σίγουρα μεγαλύτερη το 2013 στο συνέδριο στην Τσεχία.

Στο επανιδείν...

Σπηλαιοβάραθρο Χελιδορέας-6/6/09 (Ομάδα Σπηλαιοδιάσωσης)